WIĘKSZE TRUDNOŚCI

Posted by admin on Maj 25th, 2016 — Posted in Ludzie i czas

Jeszcze większe trudności poja­wiają się przy próbach formułowania twierdzeń teoretycznych, uogólniających rezultaty rozczłonkowanych i niespójnych badań empirycznych. Zazwyczaj bowiem mamy do czynienia z badania­mi traktującymi jeden element budżetu czasu w oderwaniu od innych. Sytuacja taka występuje w przypadku badań nad cza­sem wolnym, które pomijają pozostałe elementy budżetu czasu, podobnie zresztą jak w badaniach nad czasem pracy, w których sfera życia pozazawodowego z reguły nie jest brana pod uwagę. Budżet czasu stwarza więc możliwość całościowego podejścia do problemu, jednak skorzystanie z tej możliwości zależy w du­żej mierze od stopnia zaawansowania przesłanek teoretycznych, na których podstawie wyodrębnia się poszczególnie rodzaje ludz­kiej aktywności.

ZA POMOCĄ BUDŻETU

Posted by admin on Maj 25th, 2016 — Posted in Ludzie i czas

Z metodologicznego punlktu widzenia za pomocą budżetu czasu można pomierzyć jeden aspekt wszystkich praktycznie ludzkich zachowań, a mianowicie aspekt czasowy. Każdy bo­wiem rodzaj zachowań zachodzi w czasie. Budżet czasu — nawet w najprostszej swej postaci — odpowiada nie tylko na pytanie, czy dane zachowanie wystąpiło, ale także dostarcza pewnych in­formacji o trwaniu i ewentualnej powtarzalności tego zachowa­nia.Powstaje wobec tego problem opisu owych różnorodnych zachowań w języku operacyjnym. Jeśli zaś mowa o opisie po­szczególnych zachowań na poziomie operacyjnym, to jawi się kwestia sformułowania kryteriów, na mocy których zachowania te można by klasyfikować.Precyzyjne określenie podstawowych segmentów budżetu czasu jest dość kłopotliwe, co wiąże się w pierwszym rzędzie z niedostatecznym rozwojem przesłanek teoretycznych badań nad wykorzystywaniem czasu.

DĄŻENIE DO PRZEKSZTAŁCENIA

Posted by admin on Maj 25th, 2016 — Posted in Ludzie i czas

Z kolei dążenie do racjonalnego przekształcania struktury bud­żetów czasu musi być poprzedzone znajomością empirycznego roz­kładu tej struktury w populacji, która ma być przedmiotem od­działywania polityki społecznej. Powstaje zatem problem, jak z tego punktu widzenia należałaby Określić podstawowe kate­gorie budżetu czasu, aby były one użyteczne dla polityki spo­łecznej. Kwestia ta wiąże się zresztą z dyskutowanym w litera­turze fachowej zagadnieniem funkcji wskaźnikowych budżetu czasu. Chodzi mianowicie o to, w jakim zakresie dane z badań budżetu czasu można traktować jako wskaźniki. Zarazem skoro mowa jesit o praktycznym wykorzystaniu rezultatów tego typu badań, to szczególnej wagi nabiera problem krytycznej oceny metod i technik stasowanych w studiach nad gospodarowaniem czasem.

METODOLOGICZNE PROBLEMY

Posted by admin on Maj 25th, 2016 — Posted in Ludzie i czas

Badania budżetu czasu nastręczają wiele problemów metodo­logicznych: począwszy od ogólnych kwestii epistemo logicznych, a skończywszy na sposobach prezentacji danych empirycznych z konkretnego badania. W niniejszej pracy nie sposób rozwinąć wszystkich zasługujących na uwagę wątków metodologicznych, które wyłoniły się w trakcie rozwoju tego typu badań. Dlatego też ograniczę się w niniejszym rozdziale do przedyskutowania tych problemów, które wiążą się z diagnostyczną funkcją badań budżetu czasu, realizowaną na użytek polityki społecznej. Jeśli tę właśnie perspektywę przyjmie się za punkt wyjścia, to zakłada się zarazem, że jednym z celów polityki społecznej jest przekształcenie struiktury budżetów czasu ludności (nip. Skra­canie rzeczywistego czasu pracy na rzecz wzrostu rzeczywistego czasu wolnego — by pozostać przy tym trywialnym przykładzie).

CAŁOŚCIOWY PUNKT WIDZENIA

Posted by admin on Maj 25th, 2016 — Posted in Ludzie i czas

Stan taki może być determinowany typem wybranej kariery zawodowej, stosunkami rodzinnymi, sytuacją ekonomiczną, ale także — brakiem umiejętności wyboru; ucieczką w sferę obo­wiązków przed (stresującym dylematem samodzielnego wypeł­niania sobie czasu wólnego. Ten ostatni przypadek wiąże się — jak już sygnalizowano wc,ześniej — z traktowaniem czasu wol­nego w kategoriach mniej lub bardziej uświadomionej winy, z inercją zrutynizowanego rytmu życia itp. Z punktu widzenia całościowo rozumianej polityki społecz­nej problem polega zatem nie tylko na podjęciu wysiłków w kie­runku rozszerzenia realnego pola wyboru zajęć w budżecie czasu. Niemniej ważne jest również stworzenie warunków przełamu­jących stereotypy czasu wolnego, postrzegane przez ludzi jako jedynie możliwe do realizacji, kształtowanie umiejętności wy­boru już we wczesnych fazach socjalizacji, kształtowanie moty­wacji w kierunku panowania nad własnym czasem i wydatko­wania go na te cele, które służą rozwojowi możliwości tkwią­cych w każdym człowieku.

 

W ODNIESIENIU DO CZASU WOLNEGO

Posted by admin on Maj 25th, 2016 — Posted in Ludzie i czas

Ta unifonmizacja prowadzi ludzi w późniejszych fazach życia do preferowania zor­ganizowanych zajęć wypoczynkowych i do wykorzystania czasu wolnego w celu ucieczki od samotności i siebie samych”. S. Parker rozpatrywał tę kwestię w odniesieniu do czasu wolnego, ale z równie dobrym skutkiem można ją odnieść do pozostałych elementów budżetu czasu. Jest to bowiem problem, na ile całe życie człowieka, w codziennym jego wymiarze, jest kształtowane przez niezależne od nieigo, rzeczywiste i pozorne konieczności. znów można się tutaj obracać jedynie w sferze hipotez i przy­puszczeń, gdyż kwestia ta — w takim ujęciu — znajdywała się na uboczu zainteresowań badaczy budżetu czasu. Uprawnione jednak wydaje się założenie, iż istnieją w na­szym społeczeństwie wcale niemałe kategorie ludności, których budżet czasu w całości podporządkowany jest owym rzeczywi­stym lub tylko pozornym koniecznościom zewnętrznym.