//////

Archive for the ‘Wiedza o społeczeństwie’ Category

Patriotyzm romantyczny

wtorek, Maj 2nd, 2017

Propagatorami etosu heroicznego, martyrologii straconych i ciężko doświadczonych pokoleń byli romantycy. Ten rodzaj patriotyzmu najwyższego poświęcenia, aż do oddania życia za ojczyznę, nazywamy romantycznym. Patriotyzm romantyczny jest naszą narodową predylekcją – skłonnością. Trwał w naszym narodzie do końca XX w. Etos pokolenia „Solidarności” łączył także wątki martyrologiczne, heroiczne, religijne, a nawet mesjanistyczne. Przekonanie o konieczności walki z autorytaryzmem i wiara w zwycięstwo kompensowały słabości ruchu i mobilizowały do czynów wydawałoby się niemożliwych. Wolność od dominacji była najważniejsza. Poczucie wspólnoty narodowej, być może dzięki tradycji romantycznej, nie pozwoliło na przekroczenie granicy, skłoniło do kompromisu narodowego.

Patriotyzm pragmatyczny

sobota, Kwiecień 22nd, 2017

Patriotyzm pragmatyczny. Romantyczna mentalność według niektórych jest mało przydatna. Teraz ważniejsza jest „chytrość umysłu”.
Etyka romantyczna wymagała postaw i zachowań zgodnych z ideą niepodległościową, odrzucała racjonalną kalkulację kosztów i zysków. Wolność nie miała ceny. Nowa etyka – pragmatyczna – proponuje umiejętność poruszania się pośród rzeczy i zastanych sytuacji, autokreacji przez pracę.
Praktyczna etyka odpowiedzialności nie jest obca Polakom. Pozytywizm uczył racjonalizmu, spokoju i cierpliwości. Wiele uwagi poświęcił tej etyce w pracy naukowej Tadeusz Kotarbiński, między innymi w Traktacie o dobrej robocie opublikowanym w 1955 r. romantyzm – (prąd) kierunek w literaturze i sztuce, który prezentował typ bohatera  samotnika, niezwykłego, marzycielskiego, walczącego o wolność ojczyzny, pragmatyzm  z greckiego – pragma – działanie, czyn, użyteczność, korzyść.

W wyniku przemian

niedziela, Kwiecień 9th, 2017

W wyniku przemian w naszym kraju na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX w. nastąpiło naruszenie tradycyjnych więzi pokoleń. Zabrakło tradycyjnego spoiwa romantycznego, a nowego, pragmatycznego nie wytworzono w należytym stopniu. Nie wszyscy podzielają pogląd, że słuszne jest promowanie postawy pragmatycznej. Obarczają pragmatyzm zniszczeniem środowiska, zniszczeniem tkanki społecznej, wartości wewnętrznych (duchowych). Twierdzą, że pod wpływem tego postępu dokonuje się spustoszenie całej planety. Nazywają pragmatyzm filozofią bez skrzydeł  która szczęścia nie daje. Etos romantyczny ich zdaniem uskrzydla, zawiera siłę moralną. Gdy społeczeństwo jest zagubione, gdy duch jest w depresji, nowe modele ekonomiczne nie są w stanie przynieść uzdrowienia. „Społeczeństwo informatyczne” nie uczy mądrości, a to czego nam potrzeba, to mądrość i właściwe wartości. Patriotyzm wyrasta na gruncie wartości, wartości uniwersalnych. Wartością uniwersalną jest tożsamość, nie jest jednak ona wartością absolutną, ponieważ zawsze możemy się wyprzeć swej tożsamości.

Kwestia tożsamości

sobota, Kwiecień 8th, 2017

We współczesnym świecie kwestia tożsamości nabiera dużego znaczenia, zarówno jako koncepcja, jak też wielowymiarowy fakt życia politycznego. Co to jest tożsamość? Oznaczanie tożsamości zaczyna się od podziału „ja – on”, „my – oni”. Tożsamość oznacza identyczność, logiczny stosunek między danym podmiotem a nim samym. Tożsamość stanowi symboliczną  kulturową sumę zachowań wynikającą z tradycji, ze skarbca wspólnej narodowej pamięci. Znaki i symbole pełnią funkcję spoiwa łączącego ludzi na poziomie wyobraźni i emocji  na podobieństwo więzi rodzinnej. Proces utożsamiania się oznacza identyfikację zbiorową. Ludzie mogą się identyfikować ze wspólnotą lokalną, z regionem, z narodem. Patriotyzm jest to poczucie tożsamości i lojalności wobec państwa i wobec małej ojczyzny. Nie powinno być sprzeczności pomiędzy patriotyzmem lokalnym a patriotyzmem narodowo państwowym. A jednak nie zawsze tak jest. Źródłem sprzeczności są znaczne różnice kulturowe lub narodowe w poszczególnych państwach. Upadek systemów komunistycznych w poszczególnych państwach Europy Środkowej wyzwolił tłumione antagonizmy narodowe.

Kwestia narodowa we współczesnym świecie

piątek, Kwiecień 7th, 2017

W latach dziewięćdziesiątych XX w. nastąpiło łagodne rozdzielenie Czechów i Słowaków. Sporo napięcia wywołała mniejszość węgierska w Rumunii i na Słowacji oraz wojna w b. Jugosławii, gdzie obok kwestii narodowych wystąpiły religijne. Europa Zachodnia też nie jest wolna od konfliktów narodowych, między innymi w Kraju Basków, w Irlandii Północnej. Tendencje separatystyczne o mniejszym nasileniu przejawiają Katalończycy, Bretończycy i Walijczycy. Konflikty narodowe i etniczne na przełomie wieków XX i XXI stanowią znak czasu w obecnej epoce. Być może w miarę procesów integracyjnych, poprawy czy likwidacji dysproporcji ekonomicznych, konflikty znikną. Nie jest łatwa integracja w kwestiach społecznych i cywilizacyjnych. Przyspieszyć ten proces mogą kontakty między ludźmi różnych krajów, nauka języków, instytuty i ośrodki kulturalne innych narodów w poszczególnych państwach.

Czynniki przedsiębiorczości

sobota, Marzec 18th, 2017

Jednym z istotnych czynników przedsiębiorczości jest potrzeba samorealizacji, ale również konieczność wynikająca z utraty pracy bądź potrzeby większych dochodów dla gospodarstwa domowego. Pamiętać należy, że podejmowanie inicjatywy związane jest z wielkim ryzykiem, nie ma bowiem pewności, że to, co zamierzamy robić, przyniesie nam korzyści. Dla samych spodziewanych rezultatów ryzyko należy podjąć, szczególnie w sytuacji, kiedy pracy nie mamy, a jest nadzieja na jej zorganizowanie. Niezależnie od ryzyka człowiek powinien podejmować wyzwania, brać życie we własne ręce w celu zrealizowania swoich marzeń materialnych i duchowych. Jeśli odniesie sukces, stworzy miejsca pracy dla innych ludzi, stanie się też właścicielem dóbr.